متخصص مركز ملي اقيانوس شناسي تصريح كرد: ادامه اين پديده باعث مرگ حجم قابل توجهي از ماهيان و آبزيان شده و صيادان ماهي به ويژه ماهيان تزئيني را در اين منطقه با مشكلات جدي معيشتي مواجه كرده است.

وي ادامه داد: جلبك‌هاي قرمز از آغاز فعاليت خود از شهريور 87 خسارات بسياري به صيادان، استخرهاي پرورش ميگو، صنعت گردشگري و محيط زيست اين منطقه وارد كرده و هنوز برآورد دقيقي از ميزان خسارات ناشي از اين پديده در دست نيست، اما اداره شيلات به تازگي از اتلاف حدود 30 تن ماهي در اين منطقه خبر داده است كه اين رقم شامل مرگ و مير ماهيان غير شيلاتي، بي‌مهرگان و نرم‌تنان، خارپوستان، سخت پوستان، ‌مارماهيان، سنگفرشان مرجاني و ماهيان تزئيني نيست.

رضايي افزود: به دنبال وقوع پديده كشند قرمز كه سطح وسيعي از خليج فارس و تنگه هرمز را در بر گرفت اين مساله به بحراني زيست محيطي تبديل شده است. اگر چه در روزهاي اخير شكوفايي پلانكتون‌ها كاهش يافته است، اما اين مشكل همچنان به صورت حل نشده باقي مانده است.

به گزارش ايسنا، طبق گزارش كارشناسان گروه علوم زيستي مركز ملي اقيانوس شناسي، كشند قرمز بر اثر شكوفايي فيتوپلانكتوني از جنس Cochlodinium كه از تاريخ هفتم مهرماه تا به امروز در آبهاي ساحلي استان هرمزگان مشاهده شده، سبب مرگ و مير ماهيان مرجاني و شيلاتي زيادي در سواحل اين استان شده است.

فيتوپلانكتون Cochlodinium داراي سم عصبي (نوروتوكسين) است كه بر انسان تاثيري ندارد. اين فيتوپلانكتون از گروه جلبك‌هاي زيان آور (HAB) است زيرا در غلظت زياد سبب مصرف زياد اكسيژن محلول در آب شده و در نتيجه سبب مرگ و مير ماهيان مي‌شود. غلظت زياد اين فيتوپلانكتون‌ها همچنين بر رشد و بقاي برخي از زئوپلانكتونها مثل لارو دو كفه‌يي‌ها تاثير مي‌گذارد.

Cochlodinium يك دينوفلاژله پلانكتوني و داراي كلروپلاستهاي زرد، سبز تا قهوه اي است و به رنگ قهوه‌اي متمايل به قرمز آشكار مي‌شود.

در سالهاي اخير، اين دينوفلاژله سبب مرگ و مير بسياري از ارگانيزم‌هاي دريايي در كشور كره جنوبي شده است.

مكانيسم سميت اين دينوفلاژله تاكنون مشخص نشده است، اما ظاهرا عوامل متعددي سبب مكانيسم سميت اين دينوفلاژله ها مي‌شود.

ظاهرا فعاليت‌هاي انساني مثل پساب‌ها و مواد مغذي خروجي از استخرهاي پرورشي و بارش باران و تنشهاي ناشي از باد باعث تسهيل وقوع شكوفايي چنين دينوفلاژله‌هايي مي‌شوند.

مواد مغذي متراكم شده در استخرهاي پرورشي بر اثر عمل بادهاي محلي و آب روان‌ها به آب دريا ريخته مي‌شوند.