برخی اوقات ممکن است مجبور باشید روزانه از دستوراتی استفاده کنید که طولانی  بوده و به خاطر سپاری آن دشوار باشد. برای این منظور هم لینوکس پیش بینی های لازم را بع عمل آورده است. شما می توانید از نام مستعار استفاده نمائید. دستور alias به شما کمک می کند تا دستورات را برای خودتان سفارشی سازید. استفاده از دستور alias به شکل زیر می‌باشد:

# alias [-p] name='command'

بجای command باید دستور اصلی را وارد نمایید. دستور alias در بسیاری از پوسته‌های فرمان قابل استفاده می‌باشد. گزینه p- لیستی از دستورات مستعار تعریف شده بر روی سیستم را برایتان چاپ خواهد کرد. برای مثال می‌توانید دستور ls -l را به عنوان دستور longlist تعریف کنید:

# alias longlist='ls -l'

هنگامی که دستور longlist را وارد می‌کنید، پوسته فرمان در حقیقت دستور ls -l را برای شما اجرا می‌کند، ولی شما نیاز ندارید تا آنرا به خاطر داشته باشید.

البته روش دیگری هم وجود دارد و زمانی مفید است که شما مجموعه ای از دستوراتی را که هر روز باید اجرایشان کنید، در یک اسکریپت نوشته و آن اسکریپت را اجرا نمائید. بعدها در مورد اتوماتیک سازی چنین فعالیت هائی هم توضیح خواهم داد.